Urząd Miejski w Pyzdrach

Galeria zdjęć

Warto zobaczyć

Data i imieniny

Dziś jest: Środa 28 Czerwca 2017
Ireneusza, Leona, Józefa

Wyszukiwarka

Treść strony

Obszar największej wartości przyrodniczej

    Nadwarciański Park Krajobrazowy utworzony został w celu ochrony środowiska przyrodniczego, swoistych cech krajobrazu dolinnego, zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych miejsc lęgowych ptaków, a także zabezpieczenia wartości historycznych i kulturowych. Park obejmuje 13 428 ha powierzchni w obrębie gmin: Lądek, Pyzdry, Rzgów i Zagórów.
    Zasadniczym elementem decydującym o charakterze Nadwarciańskiego Parku Krajobrazowego jest Pradolina Warszawsko – Berlińska. Powstała ona u schyłku ostatniego zlodowacenia na skutek żłobienia powierzchni ziemi wodami topniejącego lodowca. Obecna dolina jest więc korytem dawnej, potężnej i szerokiej na kilka kilometrów rzeki. Współcześnie rzeka Warta osiąga w obrębie Parku zaledwie kilkadziesiąt metrów szerokości. Meandrując pozostawiła ona w dolinie liczne starorzecza i smugi, otoczone dziś rozległymi łąkami i pastwiskami, wśród których odnaleźć można liczne wydmy.
   Nadwarciański Park Krajobrazowy jest częścią Doliny Warty, uznanej za ostoję ptaków o randze międzynarodowej. Na terenie Parku stwierdzono ok. 240 gatunków ptaków, z czego ok. 150 lęgowych. Niezwykle bogata i różnorodna jest także szata roślinna, stwierdzono w Parku ponad 1000 gatunków roślin naczyniowych tworzących ok. 230 zbiorowisk roślinnych.
   Warunki przyrodnicze doliny determinowane są reżimem wód Warty. W zależności od odległości od jej koryta rozwinęły się charakterystyczne strefy, obecnie modyfikowane działalnością człowieka. W warunkach naturalnych terasę zalewowa pokrywały lasy, głównie łęgi wierzbowe. Natomiast w obniżeniach terenu dominowały olsy porzeczkowe. Charakterystycznym lasem skarpy doliny był łęg zboczowy. Duże starorzecza porastała roślinność wodna i błotna. Poza doliną rozwijały się bory sosnowe, grądy i dąbrowy.
   Działalność człowieka wywarła duży wpływ na fizjonomię krajobrazu, choć w wielu miejscach pozostał jej naturalny lub półnaturalny charakter. Łęgi wierzbowe i towarzyszące im zarośla wiklinowe zachowały się jedynie w strefie najbliższej koryta rzeki. Ten rodzaj lasów zaliczany jest do najrzadszych w Europie. Niewielkie skrawki zachowane jeszcze nad Wartą są miejscem występowania wielu rzadkich gatunków roślin i zwierząt. W tym zbiorowisku odnaleziono zagrożone wyginięciem porosty: mąklę tarniową i brodaczkę. Stwierdzono w tych lasach gniazdowanie kilkudziesięciu gatunków ptaków, tu swoje żeremia budują bobry.
   W pewnym oddaleniu od rzeki znajduje się strefa dużych, stosunkowo młodych starorzeczy. Szerokością i głębokością dorównują, a czasem przewyższają Wartę. Lustro wody w płytszych miejscach porastają rośliny o liściach pływających, np. grzybienie białe i grążele żółte (chronione) oraz żabiściek pływający, osoka aleosowata, rzęsa drobna  oraz spirodela wielokorzeniowa. Głębsze strefy zajmują rogatek  sztywny i pływacz zwyczajny (roślina drapieżna). Brzegi starorzeczy pokrywa roślinność szuwarowa najczęściej budowana przez trzcinę, mannę mielec, mozgę trzcinowatą i turzycę zaostrzoną. Szuwary tworzą także kosaciec żółty, tatarak, strzałka wodna, łączeń baldaszkowy. Starorzecza zamieszkują liczne zwierzęta, przede wszystkim ptaki. Gniazda w szuwarach zakładają bąki, gęsi gęgawy, żurawie, rybitwy czarne, śmieszki, łyski, kureczki zielonki i nakrapiane, kokoszki, błotniaki stawowe.
  Kolejną strefą w dolinie są rozległe łąki. Jednymi z najczęściej występujących są łąki wyczyńcowe. Dominującym gatunkiem jest trawa – wyczyniec łąkowy. Towarzyszy mu kilkadziesiąt gatunków traw i ziół. Obszary bardziej wilgotne, często w podłożu torfowym zajmują łąki kaczeńcowe, ziołoroślowe oraz łąki z rdestem wężownikiem i rzadkim tu ostrożeniem warzywnym. Osobliwością Parku są łąki trzęślicowe, zanikające w skali kontynentu oraz słonorośla ze świbką morską, oczeretem Tabernemontana i mlecznikiem nadmorskim. Na uwagę zasługują siewkowce, do których należą czajka, rycyk, sieweczka obrożna, dubelt, kszyk, kulik wielki i batalion oraz kaczki łąkowe: rożeniec, cyranka i płaskonos. Dla wielu z tych ptaków Dolina Środkowej Warty jest jednym z podstawowych lęgowisk w Polsce.
  Pośród łąk odnaleźć można lokalne wyniesienia terenu oraz wydmy. One także są miejscem występowania wielu rzadkich zbiorowisk roślinnych (murawy napiaskowe) oraz ptaków, np. świergotka polnego. Większość wydm została w przeszłości obsadzona sosnami.
   Poza strefą zalewów, przy skraju doliny w obrębie starorzeczy zasilanych głównie wodami spływającymi z wysoczyzny znajdują się zbiorowiska bagiennych lasów – olsy porzeczkowe oraz towarzyszące im zarośla wierzby szarej. Olsy rozpoznać można po kępkowo – dolinkowatej strukturze. Kępy porastają drzewa i pozostałe rośliny, a między kępami stagnuje woda. Są to lasy bardzo bogate w gatunki roślin i ptaków. Charakterystycznym gatunkiem tych bagien jest żuraw.


Sylwia Mazurczak
 

drukuj

  • Unia Europejska

Przydatne strony

  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -

Stopka strony