Urząd Miejski w Pyzdrach

Galeria zdjęć

Warto zobaczyć

Data i imieniny

Dziś jest: Środa 26 Kwietnia 2017
Klaudiusza, Marzeny, Marceliny

Wyszukiwarka

Treść strony

Białobrzeg - jest to wieś sołecka położona na terenie Nadwarciańskiego Parku Krajobrazowego, niedaleko rzeki Warty, na szlaku Cystersów.
    Stan ludności na wrzesień 2006 r. wynosił 73 osoby. Sołectwo zamieszkuje 20 rodzin, w  tym 5 prowadzi gospodarstwa rolne i hodowlane. Dawniej Białobrzeg był wsią typowo rolniczą, w której mieściło się 40 gospodarstw rolnych. Kazimierz Pawlak jest jej sołtysem od 1958 r. do dnia dzisiejszego. Od 1964 r. mieszkańcy korzystają z prądu.
    29 lipca 2005 r. przed posesją sołtysa nastąpiło poświęcenie i oddanie do użytku nowej drogi asfaltowej łączącej Wrąbczynkowskie Holendry, Białobrzeg i Wrąbczynek. Droga ta jest użytkowana nie tylko przez miejscową społeczność, ale także przez turystów, którzy coraz chętniej odwiedzają nadwarciańskie tereny. W 2006 r. rozpoczęto doprowadzanie wody na teren sołectwa. W ostatnich latach nastąpił rozwój turystyki, a w szczególności agroturystyki, wiele opuszczonych gospodarstw mieszkańcy przekształcili w domy letniskowe.
Położenie gospodarstwa przy lesie daje szerokie możliwości wykorzystania jego darów. Okolica jest rajem, w szczególności dla grzybiarzy i wędkarzy. Sołectwo otacza malowniczy krajobraz (łąki, lasy, starorzecze). Właściciele nie tylko wynajmują pokoje gościom, ale również organizują spotkania czy wycieczki ornitologiczne.
    Na terenie sołectwa znajduje się ,,Chatka Ornitologa’’ - schronisko, którego właścicielem jest Polskie Towarzystwo Turystyczno- Krajoznawcze w Koninie. Można tam prowadzić obserwacje ornitologiczne oraz uprawiać turystykę pieszą i rowerową, istnieje też możliwość rozbicia namiotu. Schronisko czynne jest sezonowo od 1 lipca do 31 sierpnia.

Sołtysem sołectwa Białobrzeg jest Małgorzata Maćkowiak

Ciemierów - wieś położona jest 1,5 km na zachód od trasy Września-Kalisz, od południa graniczy z gminą Gizałki. Jest to jedna z najmniejszych osad w gminie. Stan liczby ludności we wrześniu 2006r. wynosił 179 mieszkańców.
    Nazwa miejscowości pochodzi najprawdopodobniej od głębokiego rowu zwanego Ciemnym, który otaczał osadę, położoną wówczas na miejscu dzisiejszego pola uprawnego, nazwanego przez miejscowych Kempina. Wieś istniała jeszcze przed 1528 rokiem, posiadali ją kolejno Mielżyński, Jan Tomicki, Chryzostom Tomicki.
    Obecnie sołtysem jest Maria Owczarek. Za jej poprzednika Wojciecha Górala doprowadzona została woda oraz założono linie telefoniczne. Mieszkańcy kiedyś utrzymywali się głównie z rolnictwa. Z powodu małej opłacalności, słabych gleb i dużego rozdrobnienia gospodarstw, obecnie typowych rolników jest bardzo mało. Pozostali mieszkańcy to emeryci i renciści albo dojeżdżający do pracy w dużych miastach.
    Na terenie sołectwa znajduje się remiza strażacka i pałacyk, w którym jest nadleśnictwo. Nie ma tu zakładów przemysłowych ani rzemieślniczych, działają dwa sklepy. Nie ma również szkoły ani kościoła, dlatego też mieszkańcy Ciemierowa jeżdżą do okolicznych wiosek.

Ciemierów Kolonia - do sołectwa zalicza się Ciemierów Kolonie i Kolonie Lisewo, które zamieszkuje ok. 160 osób.
    Sołtysem jest Beata Maciejewska. Podczas kadencji jej poprzednika – Czesława Kupieckiego - założono sieć wodociągową oraz wybudowano drogę asfaltową, która połączyła sołectwa: Górne Grądy, Ciemierów Kolonię, Dolne Grądy, Zamość  i Rudę Komorską.
    W sołectwie nie ma kółek ani stowarzyszeń, jednak w przeszłości istniało Kółko Gospodyń Wiejskich. Mieszkańcy zajmują się przede wszystkim rolnictwem. Jest tu 35 gospodarstw. W Ciemierowie Kolonii znajduje się tartak, którego właścicielem jest pan Krzysztof Majdecki. Sołectwo posiada duże zasoby leśne, które wykorzystywane są do rekreacji i wypoczynku, nie tylko przez miejscową ludność, ale także przez turystów.

Dłusk – wieś położona w północnej części pradoliny Warciańsko-Odrzańskiej, kilometr na północny wschód od Pyzdr, na trasie Pyzdry-Słupca.
    Nazwa pochodzi najprawdopodobniej z języka łacińskiego od słowa dulcis, czyli słodki, może mieć związek z występowaniem tu wód słodkich. Na tym obszarze można zaobserwować najstarsze osadnictwo sięgające ok. połowy VI w. p.n.e., jest to okres, kiedy opanowane zostały nowe zasady bytowania, polegające na uprawie ziemi i hodowli zwierząt.
    Obecnie wieś liczy 205 mieszkańców. Sołtysem jest Roman Witczak. Na terenie Dłuska znajdują się boiska do koszykówki, piłki nożnej, przystań kajakowa i prom, który służy do przewozu krów, jest też świetlica umieszczona w budynku, gdzie w przeszłości znajdował się urząd gminy. W centrum wsi jest sklep spożywczy i zakład stolarski.
    Mieszkańcy sołectwa od trzech lat organizują festyn rekreacyjno-sportowy, który odbywa się w II połowie sierpnia. Uczestniczą w nim dorośli, młodzież oraz dzieci. Imprezie towarzyszy spływ kajakowy, ognisko oraz zabawa taneczna. Mecze, konkursy dla dzieci odbywają się na boisku, po zakończeniu tych zmagań ludność przenosi się na przystań nad Wartą. Spływy kajakowe oraz ogniska odbywają się częściej. Na otwarcie sezonu (1 maja) przyjeżdża dużo osób z różnych stron Polski. W Dłusku znajduje się gospodarstwo agroturystyczne ,,Pod kogutem’’, które prowadzi pan Włodzimierz Urbaniak. Właściciele oferują turystom wypoczynek na łonie natury, wycieczki po Nadwarciańskim Parku Krajobrazowym, wycieczki rowerowe, a także spływy kajakowe.
    W Dłusku w ciągu ostatnich dwóch lat powstała droga i chodniki z trylinki, wykonano również sieć kanalizacyjno-sanitarną.

Dolne Grądy - dawniej sołectwo składało się z Dolnych Grądów, Barańca i Kruszyn, teraz do sołectwa należą Dolne Grady, Baraniec i Zimochowiec. Sołectwo zamieszkuje ok. 160 osób, z których większość zajmuje się uprawą roli i hodowlą, gospodarstwa są mieszane.
    Sołtysem od niedawna jest Piotr Pilarski. Zastąpił Ryszarda Kruszyńskiiego, który funkcję sołtysa piastował pięć kadencji. W tym czasie wykonano sieć wodociągową oraz oddano do eksploatacji 5-cio kilometrową drogę gminną, łączącą sołectwo Dolne Grady z Górnymi Grądami, Ciemierów Kolonią, Zamościem i Rudą Komorską.  
    Na terenie sołectwa jest zabytkowy wiatrak. Piękny krajobraz, świeże powietrze zachęca do wędrówek oraz do obcowania z przyrodą.

Górne Grądy – wieś na południu powiatu wrzesińskiego, położona między lasami Pyzdrskimi.     Popularna nazwa tej miejscowości to Olendry. Pochodzi prawdopodobnie stąd, że przed laty lokowano tu osadników z Niemiec i Holandii. Do dziś pozostała jedynie charakterystyczna dla kolonistów rozproszona zabudowa – każde gospodarstwo jest otoczone własną ziemią.
    Sołectwo zamieszkuje 160 osób, a w skład sołectwa wchodzą dwa małe przysiółki: Kolonia Janowska i Kamień. Po II wojnie światowej, w latach 70-tych, osada wzbogaciła się o nową placówkę oświatową – szkołę podstawową, rozbudowaną w latach 90-tych. W 1984r. z inicjatywy ks. Dominika Bergiera wybudowano Kaplicę pod wezwaniem Św. Stanisława Kostki.
    Funkcję sołtysa od 1999 roku  pełni Kazimierz Jackowski. Mieszkańcy głównie utrzymują się z pracy w miastach, rent i emerytur, tylko dla nielicznych ziemia stanowi główne źródło dochodu. Ziemie są słabe, V i VI klasy, wiec nie można produkować dochodowych roślin. W Górnych Grądach jest ubojnia bydła państwa Beaty i Mariusza Marciniaków, dostosowana do wymogów Unii Europejskiej.
    Sołectwo jest zwodociągowane i stelefonizowane, zaopatrzone w kosze na śmieci oraz posiada drogę asfaltową łączącą Górne Grądy z Rudą Komorską. Mieszkańcy są solidni, pracowici, służą pomocą na każdą prośbę sołtysa.

Ksawerów – wieś powstała w XIX wieku jako osada wchodząca w skład folwarku należącego do dóbr rodziny Otockich, posiadających dwór w okolicach wsi Pietrzyków. Nazwa pochodzi od imienia syna Otockiego. Jest to wieś położona w trzech odcinkach przy trasie Pietrzyków – Samarzewo, graniczy z gminą Lądek i Kołaczkowo.
    W sołectwie jest 49 budynków, które zamieszkuje 150 osób. Wieś jest czysta i zadbana, mieści się tu masarnia pana Staśkiewicza, znana z bardzo dobrych wyrobów mięsnych. Sołtysem jest Anna Szklarkowska.
    Mieszkańcy mają do dyspozycji odnowiony plac wiejski, nowe ławki, ogrodzenie, zadaszenie części placu oraz grill. Mieszkańcy Ksawerowa mogą spotykać się na placu wiejskim, jest to doskonałe miejsce do odpoczynku i rekreacji. Organizowane są tu różne imprezy np.: Dzień Dziecka, zabawy taneczne. Społeczność wiejska, na czele z radą sołecką i sołtysem, jest bardzo chętna do pomocy i angażuje się w życie tej małej wsi.

Lisewo - wieś istniała już przed 1480 r. i wchodziła w skład starostwa pyzdrskiego. W 1578 r. zarządzał nią Jędrzej Slubiński. Około 1564 r. Lisewo płaciło 5 grzywien dziesięciny snopowej biskupom poznańskim. Teren sołectwa otaczają piękne krajobrazy, warto zobaczyć miejsce, gdzie Prosna wpływa do Warty. Do sołectwa należy mały przysiółek Olsz.
    Sołtysem jest Jerzy Wawrzyniak. Zastąpił Stanisława Dudka, który funkcję sołtysa sprawował przez 16 lat Za jego kadencji postawiono kaplicę, wymieniono lampy, systematycznie naprawiane są drogi, dwa lata temu oddano do użytkowania 1,25 km odcinek drogi, która prowadzi do centrum wsi, a drugi odcinek do gruntów rolnych.
    W Lisewie znajduje się Ochotnicza Straż Pożarna. Funkcjonuje również Kółko Gospodyń Wiejskich, które siedzibę ma w remizie. Dzieci uczęszczają do miejscowej szkoły podstawowej. Sołectwo liczy 495 mieszkańców, z czego 85 to rolnicy. Społeczność spotyka się najczęściej na zabawach organizowanych przez szkołę.

Pietrzyków Kolonia - między Kolonią Pietrzyków a Pietrzykowem nie ma wyraźnej granicy i tylko mieszkańcy dokładnie wiedzą gdzie zaczyna się, a gdzie kończy każda z tych wsi. Pietrzyków Kolonia  leży 6 km za Pyzdrami w kierunku Słupcy, a domostwa są rozproszone wśród pobliskich pól i łąk.
    W sołectwie jest 51 budynków, które zamieszkuje 200 osób. Mieszkańcy są silnie związani z Pietrzykowem, gdzie zaopatrują się w sklepie, chodzą do kaplicy bądź uczęszczają  do szkoły podstawowej. Na tym terenie jest hydrofornia, która dostarcza wodę do okolicznych wiosek. Młodzi mieszkańcy usamodzielniają się i przenoszą do miasta, a ci, którzy zostają utrzymują się z renty lub emerytury, są to przeważnie ludzie starsi.
    Sołtysem jest Henryk Łukasiewicz. Kolonia Pietrzyków boryka się z wieloma problemami. Mimo, że wieś jest stelefonizowana i zwodociągowana, to nie ma pieniędzy na wiele inwestycji. Niewątpliwą atrakcją w sołectwie są bociany, którym spodobały się pobliskie podmokłe tereny i przylatują tu od zawsze. Odwiedzających pierwszy raz wieś urzekają: nadwarciański krajobraz oraz miły dla ucha bociani klekot.

Pietrzyków - wieś położona na wysokiej krawędzi doliny Warty, 5km na północny wschód od Pyzdr, przy szosie do Słupcy.
    Sołectwo zamieszkuje 165 osób. Sołtysem jest Wojciech Tomaszewski. Na terenie sołectwa najbardziej prężnymi instytucjami jest szkoła podstawowa i dom środowiskowy. Do obwodu sześcioklasowej szkoły podstawowej należą Dłusk, Ksawerów, Rataje i Pietrzyków. Placówka może się poszczycić odnowioną, dużą salą gimnastyczną.
    W maju 2005 r. otwarto Środowiskowy Dom Samopomocy- jednostkę organizacyjną Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie we Wrześni. Przeznaczona jest ona dla osób niepełnosprawny intelektualnie, ruchowo oraz z zaburzeniami psychicznymi.
    Przy szkole znajduje się kaplica z ceramiczną figurą św. Wawrzyńca z XIX w, który jest uważany w tych rejonach za patrona strażaków i opiekuna strzegącego wieś przed pożarami. Pomnik wpisany jest do rejestru zabytków. Naprzeciwko szkoły znajduje się remiza Ochotniczej Straży Pożarnej. W części zachodniej wsi zbudowano w latach 80-tych Kaplicę Matki Boskiej Różańcowej, która podlega parafii w Samarzewie. Do atrakcji wsi należy także drewniany wiatrak- koźlak.
    Mieszkańcy nie zrzeszają się w żadnych kółkach. Spotykają się natomiast w świetlicy, w remizie lub w szkole, w której organizowane są zabawy i uroczystości. Ludność pracuje głównie w rolnictwie lub w tutejszej ubojni państwa Elżbiety i Ryszarda Górskich. Młodzi ludzie opuszczają wieś, gdyż nie widzą perspektyw dla siebie. Przeważają tu ziemie V i VI klasy, dominują małe gospodarstwa. W sołectwie jest zakład produkcji mięsa, zakład murarsko-tynkarski oraz budowlany.     W 2004 r. w Pietrzykowie zorganizowano dożynki gminne. Mieszkańcy są otwarci i chętni do pracy.

Rataje - sołectwo leży na wysokiej krawędzi doliny Warty, 4 km na północny wschód od  Pyzdr przy trasie do Słupcy. Wieś ta pod względem powierzchni jest jedną z największych w gminie Pyzdry, zamieszkuje ją 419 osób.
  
Pierwsza wzmianka dotycząca Rataj pochodzi z 1306 r. Nazwa (rataj-oracz) wskazuje, że była to osada służebna, zamieszkała przez ludność trudniącą się uprawą roli.
    Od 1998 roku sołtysem jest Andrzej Łyskawa. Podczas jego kadencji położono chodnik i wyremontowano świetlicę, natomiast boisko jest w trakcie budowy. Wieś jest stelefonizowana. Kiedyś był tutaj wielki folwark, gorzelnia i wiatrak. Dzisiaj nie ma tu nic. Pozostał tylko dworek z I połowy XIX wieku, z drewnianym gankiem, w którym znajduje się biblioteka, oraz spichlerz powstały z istniejącego niegdyś folwarku. Po południowej stronie zabudowań zachował się  zachował się drewniany wiatrak- koźlak.
    29 lipca 2006 r. mieszkańcy obchodzili 700-lecie Rataj. Podczas uroczystości odsłonięto kamień upamiętniający rocznicę.

Ruda Komorska - wieś położona na południe od Pyzdr. Do sołectwa należy również wieś Łupice. Sołectwo zamieszkuje 351 osób. Jest to jedno z większych sołectw w gminie Pyzdry.
    Ryszard Urbaniak jest sołtysem piątą kadencję. W tym czasie wybudowano drogę gminną z Górnych Grądów do Rudy Komorskiej oraz kaplicę pod wezwaniem Matki Boskiej Fatimskiej, która została oddana do użytku w 2000 r. Na trenie sołectwa znajduje się remiza strażacka oraz Warsztat Terapii Zajęciowej funkcjonujący od 1.09.2001r.
    Głównym celem ośrodka jest rehabilitacja zmierzająca do rozwoju ogólnego każdego uczestnika, poprawienie jego sprawności psychofizycznej oraz integracja społeczna. Uczestnicy zajęć nabywają umiejętności z zakresu krawiectwa, obsługi komputera oraz poznają techniki stolarskie, kulinarne, utrzymują również kontakt z przyrodą, poprzez udział w zajęciach w pracowni ogrodniczej.
    Mieszkańcy zajmują się głównie rolnictwem lub pracują poza sołectwem. Nie są zrzeszeni w żadnych kółkach, jednak w przeszłości istniało kółko gospodyń wiejskich. Mieści się tutaj zakład  blacharsko- dekarski, sklepy spożywcze, usługi gastronomiczne oraz gospodarstwo agroturystyczne  państwa Kwitowskich w Łupicach. Właściciele przyjmują gości z Polski oraz z zagranicy, m.in. z Holandii, Niemiec, Włoch, Szwajcarii, Belgii. W tym miejscu można nie tylko wypocząć, ale również skosztować polską zdrową żywność. Gospodarstwo agroturystyczne położone jest na skraju lasu pełnego grzybów i jagód, z dala od zakładów przemysłowych.
    Okolice są piękne i malownicze. W odległości 2 km przepływają rzeki Warta i Prosna, wokół których rozciąga się Nadwarciański Park Krajobrazowy. Tereny sołectwa są doskonałym miejscem na turystykę pieszą i rowerową, można zobaczyć, jak kiedyś wyglądała wieś tonąca w zieleni, z dużym sadem, chodzącymi po podwórku zwierzętami, pełna ciszy i spokoju.
 
Zamość - w skład sołectwa wchodzi Modlica, na tym terenie znajduje się 15 gospodarstw. Większość mieszkańców zajmuje się rolnictwem oraz hodowlą bydła i trzody chlewnej. Sołectwo zamieszkuje 89 osób.
    Sołtysem od 1998 r. jest Andrzej Jankowski, w tym czasie  zwodociągowano wsie i podciągnięto linie telefoniczne. W 2005 r. oddano do użytku drogę, przebiegającą przez Zamość, Rudę Komorską i Białobrzeg Ratajski. Na terenie Modlicy w ubiegłym roku dokonano odbioru nowej przepompowni, która służy przepompowywaniu wody z kanału „Bartosz” i ma zapobiegać zalewaniu gospodarstw..

Zapowiednia - wieś sołecka, do której należą 3 przysiółki: Glinianki, Żdżary, Białobrzeg Ratajski. Położona jest 6 km od Pyzdr, przy trasie do Zagórowa. Sołectwo zamieszkują 222 osoby. Sołtysem jest Stanisław Janiak. Nazwa wsi miała ponoć wiązać się z historią orszaków królewskich, które w tym miejscu miały się „opowiadać”, zapowiadać o przybyciu króla.
    We wsi znajduje się figurka Świętej Maryji, nie ma żadnej świetlicy, w której mieszkańcy mogliby się spotkać. Wieś jest stelefonizowana i skanalizowana. Sołtysowi udało się również zrealizować budowę dróg. Mieszkańcy utrzymują się głównie z rolnictwa, hodowli trzody chlewnej oraz bydła mlecznego i opasowego, pozostali żyją z rent lub dojeżdżają do pracy do miast. W sołectwie działa sklep spożywczy, jest również piękne jezioro na tzw. słodkiej wodzie, a 1 km dalej przepływa rzeka Warta, która stwarza doskonałe warunki dla wędkarzy. Powietrze jest czyste, a ziemia nieskażona.

Wrąbczynkowskie Holendry - mała wieś w gminie Pyzdry, licząca 162 mieszkańców, położona malowniczo wśród pól i lasów na terenie Nadwarciańskiego Parku Krajobrazowego.
    Już sama nazwa, jedna z najdłuższych w Polsce, wzbudza zadziwienie i zainteresowanie. Pierwszy człon „Wrąbczynkowskie” lokalizuje położenie wsi w pobliżu Wrąbczynka, natomiast „Holendry” to nazwa upamiętniająca istnienie osad holenderskich, które lokowano przed wiekami na skraju Puszczy Pyzdrskiej. Wieś powstała w 1787 r. i zasiedlona została przez Olędrów. Wybudowali oni do dziś istniejącą, drewnianą kaplicę poewangelicką z ok. 1890 r. Godna uwagi jest XIX-wieczna, kryta strzechą chata chłopska.
    Dziś wioska ma charakter rolniczy, choć słabe gleby, V i VI klasy, nie sprzyjają uprawom. Mieszkańcy zajmują się wikliniarstwem, a ich wyroby sprzedawane są nawet poza granice kraju. Położenie wioski przy trasie Pyzdry- Zagórów wzmożyło ruch samochodowy, ale coraz częściej także rowerowy.
    Mieszkańcy i turyści korzystają z wyznaczonej ścieżki rowerowej, podziwiając uroki Nadwarciańskiego Parku Krajobrazowego. Spacerujące bociany, żurawie, kwitnące storczyki, konwalie można zobaczyć tylko tutaj. W okresie letnim lasy zachęcają zbieraczy jagód, wczesną jesienią – grzybiarzy, a liczne rozlewiska Warty są rajem dla wędkarzy.
    Warto zobaczyć również kaplicę i tuż za nią zaniedbany, poniemiecki cmentarz, będący świadectwem historii sołectwa. Potomkowie Niemieccy wracają szukać swych korzeni, korzystając z kronik szkoły podstawowej, która istnieje od 1931 r.
    We wsi funkcjonują 2 sklepy zaspokajające podstawowe zapotrzebowanie na artykuły spożywczo- przemysłowe. Sołtysem jest Ewa Nowak. W roku 2008 r. we Wrąbczynkowskich Holendrach odbyły się Dożynki Gminne.

Wrąbczynek - wieś położona na terenie gminy Pyzdry. Wieś zamieszkuje 312 osób z czego 30 posiada gospodarstwa rolne. Rolnicy zajmują się hodowlą trzody chlewnej, bydła i drobiu, a także zasiewem wszelkiego rodzaju zboża oraz sadzeniem ziemniaków.
    We Wrąbczynku znajduje się remiza Ochotniczej Straży Pożarnej, sklep spożywczo- przemysłowy, stacja ujęcia wody, zakłady murarskie, krawiectwo.
    Sołectwo położone jest na  terenie nizinnym Nadwarciańskiego Parku Krajobrazowego niedaleko rzeki Warty. Gleby nie są żyzne, najczęściej bielicowe i płowe. Formacje roślinne na trenie sołectwa:łąki wyczyńcowe, łąki śmiałkowe, bory sosnowe,olsy, szuwary trzcinowe i wąskopałkowe.
    Można zobaczyć wiele gatunków ptaków: bocian biały, łabędź niemy, sikorka bogatka, sowa błotna, zięba, gawron, pustułka, krogulec, siweczka obrożna, rycyk, świergotek łąkowy, bażant, cyranka, płaskonos, żuraw, czapla siwa, derkacz, błotniak stawowy, łyska, gęś gęgowa.
    Sołtysem jest Tomasz Gauza który zastąpił na tym stanowisku Józefa Stawskiego. Przez teren sołectwa biegnie ścieżka rowerowa. W lipcu 2005 r. nastąpiło oddanie do użytku nowej drogi asfaltowej łączącej Wrąbczynkowskie Holendry, Białobrzeg i Wrąbczynek.

Walga - mała wieś sołecka, położona blisko Pyzdr.
    Położenie wsi nad zakolem rzeki Warty prawdopodobnie dało początek nazwie wsi. Z łaciny Walgus, czyli krzywonogi. Z dziejów niewiele zachowało się przesłanek. W jej pobliżu, od strony Pyzdr, do II wojny światowej znajdował się cmentarz żydowski zwany Kirkutem lub żydowskimi grobami. Podczas II wojny światowej cmentarz został zniszczony przez okupanta niemieckiego. Kamienne obeliski- macewy, niektóre z nich pochodzące jeszcze z XVIII wieku, zostały wykorzystane przez Niemców do wykonania bruków w mieście oraz umocnienia brzegów rzeki. Resztki macew można obejrzeć w muzeum w Pyzdrach. W I połowie XIX wieku Walga należała do dóbr Rataje i mieszkało w niej 5 osadników. We wsi były wówczas 2 budynki murowane i 1 drewniany.
    W obecnym czasie we wsi nie ma już budynków drewnianych, są tylko 24 zabudowania murowane, wieś zamieszkuje 129 osób. Walga jest wsią rozwijającą się, typowo rolniczą. Sołtysem jest od 1994 r. Waldemar Cierzniak. W tym czasie w sołectwie zaszło wiele zmian.
    Teren Walgi należy do Nadwarciańskiego Parku Krajobrazowego, który charakteryzuje się ciekawą przyrodą, bogatą w ptaki wodne i lądowe. Jest też ścieżka rowerowa, która prowadzi do Chatki Ornitologa w Białobrzegu.
    Wieś ma założoną linię telefoniczną oraz sieć wodociągową. Dominuje  tu koszykarstwo, transport ciężarowy.
Przed wsią na prawym poboczu drogi, znajduje się betonowy pomnik upamiętniający wydarzenia 1863r., kiedy to oddział Edwarda Taczanowskiego stoczył zwycięską bitwę z wojskami rosyjskimi.

Trzcianki - do sołectwa należą Trzcianki i Królewiny. Sołtysem jest Hanna Rydlewska. Sołectwo zamieszkuje 106 osób.
   
Na terenie sołectwa znajdują się gospodarstwa mieszane, zajmujące się uprawą i hodowlą. Ludzie młodzi dojeżdżają do pracy w pobliskich miejscowościach.
    Podczas kadencji pani Janiny doprowadzono wodę i przeprowadzono renowację oświetlenia. Na terenie Trzcianek prowadzone są usługi transportowe w lesie oraz koszykarstwo i wyrób mioteł.

 

Sylwia Mazurczak                                
                                                

 

drukuj

  • Unia Europejska

Przydatne strony

  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -
  • -

Stopka strony